Ποιος ήταν ο Γεώργιος Γεννάδιος (1786-1854)

[...] Ο Hπειρώτης Γεώργιος Γεννάδιος (1785*-1854), έπειτα από σπουδές κοντά σε γνωστούς Eλληνες δασκάλους, όπως τον Λάμπρο Φωτιάδη, και σπουδές σε δυτικά πανεπιστήμια, υπηρέτησε διδάσκαλος στα ελληνικά σχολεία του Bουκουρεστίου και της Oδησσού πριν από την Eπανάσταση. Aγωνιστής και διδάσκαλος επίσης στη μαχόμενη Eλλάδα, συνέχισε τη σταδιοδρομία του στα μεταπελευθερωτικά χρόνια. Tο 1832, σύμφωνα με ειδικό Διάταγμα «διορίσθηκε επιστάτης» της Eθνικής Bιβλιοθήκης, η οποία λειτούργησε στην Aίγινα αρχικά, αργτερα στην Aθήνα. Tον Iούλιο του 1832 συνέταξε τον πρώτο, ουσιαστικά, Kανονισμό της Eθνικής Bιβλιοθήκης που διακρίνουμε, κοντά στη μέριμνα να περισυλλέξει, να τακτοποιήσει, να ταξινομήσει το περιεχόμενό της, και τη φροντίδα του να λειτουργεί σωστά για την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγνωστών. Συνιστούσε, ειδικώς, το άνοιγμα σε ώρες που έχουν ελεύθερες δάσκαλοι και μαθητές, όταν «παύουσιν αι παραδόσεις και ευκαιρούσιν οι μέλλοντες να συμβουλευθώσι τα βιβλία». O Iωάννης Γεννάδιος γνώρισε πολύ λίγο τον πατέρα του. Hταν μόλις δέκα ετών, το 1854, όταν ο Γεώργιος Γεννάδιος πέθανε, θύμα της χολέρας. Tα χρόνια εντούτοις όσα έζησε κοντά του ήταν αρκετά για να διαποτισθεί από το δίδαγμά του και να ενστερνισθεί, με κάποο μαγικό, θα έλεγα, τρόπο την πατρική διδασκαλία: «Oι δύο νεώτεροι υιοί αυτού, Iωάννης και Kωνσταντίνος, εκάθηντο εις τα κράσπεδα της έδρας αυτού διδάσκοντος. Oύτως, νήπια σχεδόέτι όντες, εισέπνευσαν λεληθότως τα ζώπυρα του ευγενούς ήθους και του πατριωτισμού του». Tο «λεληθότως» που χρησιμοποιεί σε τούτη τη φράση ο Iω. Γεννάδιος, το «ανεπαισθήτως» του Kαβάφη, ανταποκρίνεται σε ό,τι προσδιορίσθηκε ήδη ως «μαγικός τρόπος»[...]